എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹപ്രവർത്തകരേഎന്റെ സഹോദരങ്ങളേ… ❤️

ഹൃദയം വേദനയോടെ……..

ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഇതുവരെ നടന്നുവന്ന വഴികളിലേക്ക് ഒരിക്കൽക്കൂടി തിരിഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ട് നിങ്ങളോട് ചില കാര്യങ്ങൾ പറയുകയാണ്.

എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ ഞാൻ സമൂഹത്തിനുവേണ്ടിയാണ് പ്രവർത്തിച്ചത്. വ്യക്തിപരമായ സ്വാർത്ഥതാൽപര്യങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും വില കൽപ്പിക്കാതെ
കഴിയുന്നത്ര സത്യസന്ധതയോടെയും ആത്മാർത്ഥതയോടെയും എന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയി.

എനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഈ കാലയളവിനുള്ളിൽ ലക്ഷങ്ങൾ സമ്പാദിക്കാനുള്ള നിരവധി അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിലൊന്നും ഞാൻ മനഃപൂർവം താൽപര്യം കാണിച്ചില്ല. കാരണം, പണത്തേക്കാളും വ്യക്തിപരമായ നേട്ടങ്ങളേക്കാളും ഞാൻ വിലമതിച്ചത് മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാനും നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് നീതി ലഭ്യമാക്കാനും നിസ്സഹായരായ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഒരു കൈത്താങ്ങാകാനുമായിരുന്നു.

സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കുവേണ്ടി ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ജീവിതം സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ആസ്വദിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പലപ്പോഴും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

എന്നാൽ ഇന്ന് അതിലൊന്നും എനിക്ക് സങ്കടമില്ല. കാരണം എന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഭാഗമായി എത്രയോ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം ലഭിച്ചു. എത്രയോ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ വെളിച്ചം തെളിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. എത്രയോ കണ്ണീരിന് ആശ്വാസമായി മാറാൻ കഴിഞ്ഞു.

അവരുടെ പേരുകളോ കണക്കുകളോ ഒന്നും എനിക്ക് ഓർമിച്ചുവയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ അവർക്കു ലഭിച്ച ആശ്വാസവും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളിൽ തിരിച്ചെത്തിയ സന്തോഷവും എനിക്ക് വിലമതിക്കാനാവാത്ത സമ്പത്താണ്.

അവരിൽനിന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത് ഒന്നും തന്നെയില്ല. അവരുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ മാത്രം മതി എന്നായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സ്. ഇന്നും അതിൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്.

എന്നാൽ  സഹോദരങ്ങളേ…

ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും നെഞ്ചിലേറ്റി കെട്ടിപ്പടുത്ത നമ്മുടെ പ്രസ്ഥാനം ഇന്ന് ഒൻപതാം വർഷത്തിലേക്ക് കടന്നുനിൽക്കുകയാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നടക്കുന്ന നമ്മുടെ സംസ്ഥാന സമ്മേളനം എനിക്ക് ഒരു സാധാരണ പരിപാടിയല്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരുപാട് വർഷങ്ങളുടെ അധ്വാനവും ത്യാഗവും പ്രതീക്ഷകളും സ്വപ്നങ്ങളും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു ചരിത്ര നിമിഷമാണത്.

ഈ സമ്മേളനത്തെ നമ്മുടെ ഗ്രൂപ്പ് എത്ര ആവേശത്തോടെയാണ് ഏറ്റെടുത്തതെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. നിങ്ങളോരോരുത്തരിലും ഞാൻ വലിയ പ്രതീക്ഷകൾ കണ്ടിരുന്നു. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുനിന്നാൽ നമുക്ക് അസാധ്യമായതൊന്നുമില്ലെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു.

എന്നാൽ ആ സന്തോഷത്തിനും പ്രതീക്ഷകൾക്കുമിടയിൽ എന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ മുറിവേൽപ്പിച്ച ചില സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായി.

ഞാൻ വിശ്വസിച്ചവർ… ഞാൻ ചേർത്തുപിടിച്ചവർ… എന്റെ സ്വന്തം സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെ കരുതിയവർ…

അവരിൽ മൂന്നുപേർ എന്നിൽനിന്ന് അകലുകയും എനിക്കെതിരെ തിരിയുകയും ചെയ്ത സാഹചര്യം എന്നെ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചു.

അവരെ ഞാൻ ശത്രുക്കളായി കണ്ടിരുന്നില്ല. മറിച്ച് ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കായി എന്റെ കൂടെ നിൽക്കേണ്ടവരായിട്ടാണ് കണ്ടിരുന്നത്. അവരെ വിശ്വസിച്ചു, അവരോടൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ചു, പല കാര്യങ്ങളിലും അവരെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

എന്നാൽ  ഈ സമ്മേളനം വിജയിക്കാതിരിക്കണമെന്ന രീതിയിലുള്ള ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്നതായി എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കേണ്ടിവന്നു.

ഈ കാര്യങ്ങൾ ഗ്രൂപ്പിലുള്ള പലർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്.

എനിക്ക് വ്യക്തിപരമായി എന്ത് സംഭവിച്ചാലും സഹിക്കാം. എന്നെ ആരെങ്കിലും കുറ്റപ്പെടുത്തിയാലും അപമാനിച്ചാലും അതെല്ലാം സഹിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കും. കാരണം പൊതുപ്രവർത്തനത്തിന്റെ വഴിയിൽ വിമർശനങ്ങളും പ്രതിസന്ധികളും സ്വാഭാവികമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.

പക്ഷേ ഒരു നല്ല ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ കെട്ടിപ്പടുത്ത പ്രസ്ഥാനത്തെ തളർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ അത് എന്റെ വ്യക്തിപരമായ വേദനയായി മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. എന്റെ ജീവിതകാലത്തെ അധ്വാനത്തോടും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പ്രതീക്ഷയർപ്പിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരോടുമുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു.

നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്നവരെ അവർ വിജയിക്കരുതെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനോഭാവം സ്വന്തം കൂട്ടത്തിൽനിന്നുതന്നെ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഒരു മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് എത്രത്തോളം വേദനിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഊഹിക്കാനാകുമോ?

എല്ലാവരെയും വിശ്വസിച്ച് ചേർത്തുപിടിച്ച ഒരാൾക്ക് ഒരിക്കൽ ആ കൈകൾ തന്നെ തനിക്കെതിരെ ഉയരുന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന വാക്കുകൾകൊണ്ട് വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

എങ്കിലും എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരേ…

വ്യക്തികൾക്ക് എന്നെ തളർത്താൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം. പക്ഷേ നമുക്കെല്ലാവർക്കും ചേർന്ന് വളർത്തിയെടുത്ത ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളെ തളർത്താൻ ആരെയും അനുവദിച്ചുകൂടാ.

ഈ സമ്മേളനം പരാജയപ്പെടുമെന്ന് ആരും കരുതേണ്ട. എല്ലാ പ്രതിസന്ധികളെയും അതിജീവിച്ച്, മുൻകാലത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഭംഗിയോടെയും ജനപങ്കാളിത്തത്തോടെയും ഈ സമ്മേളനം നടത്തണമെന്ന ഉറച്ച തീരുമാനത്തിലാണ് ഞാൻ.

എന്റെ വ്യക്തിപരമായ വേദനകൾ സമ്മേളനത്തിന്റെ വിജയത്തിന് തടസ്സമാകാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല.

കാരണം ഇത് ജോൺസൺ പുല്ലുത്തിയുടെ മാത്രം പ്രസ്ഥാനമല്ല. നീതി പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവരുടെയും അവകാശങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെയും നിസ്സഹായരായ കുടുംബങ്ങളുടെയും പ്രതീക്ഷയാണ് ഈ പ്രസ്ഥാനം.

 എന്റെ തീരുമാനത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങളോട് ചില കാര്യങ്ങൾ പറയട്ടെ…

ഈ സമ്മേളനത്തിനുശേഷം അടുത്ത വാർഷിക പൊതുയോഗം നടക്കുന്നതുവരെയാണ് സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തുടരാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അടുത്ത വാർഷിക പൊതുയോഗത്തിൽ എന്റെ സ്ഥാനം ഒഴിയാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

സത്യത്തിൽ  ഈ സമ്മേളനത്തിൽവച്ചുതന്നെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിൽനിന്ന് ഒഴിയണമെന്ന ആഗ്രഹം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇന്ന് സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഏകദേശം പതിനഞ്ചോളം കേസുകൾ മുന്നോട്ടുപോകുന്നുണ്ട്. നീതിക്കുവേണ്ടി നമ്മളെ വിശ്വസിച്ച് എത്തിയ മനുഷ്യരുടെ പ്രതീക്ഷകളാണ് ആ കേസുകളോരോന്നും.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ പിന്മാറിയാൽ പുതിയതായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിക്ക് ആ കേസുകളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം വലിയൊരു ബാധ്യതയായി മാറിയേക്കാം.

അത് എനിക്ക് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

എന്നെ വിശ്വസിച്ച് നീതിക്കുവേണ്ടി എത്തിയ ഒരു മനുഷ്യനും, എന്റെ പിന്മാറ്റം കാരണം വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് തോന്നരുത്.

അതുകൊണ്ട് ഈ വർഷത്തിനുള്ളിൽ കഴിയുന്നത്ര കേസുകൾ പൂർത്തിയാക്കാനും ബാക്കിയുള്ളവ ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാനുള്ള സാഹചര്യം ഒരുക്കാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അതിനുശേഷം പൊതുപ്രവർത്തനത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽനിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി മാറിനിൽക്കാനാണ് എന്റെ തീരുമാനം.

ഈ തീരുമാനം എടുക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ഓർമകളുണ്ട്. വിജയങ്ങളും പരാജയങ്ങളും ഉണ്ട്. സന്തോഷവും സങ്കടവുമുണ്ട്. എന്നെ വിശ്വസിച്ച മനുഷ്യരുടെ മുഖങ്ങളുണ്ട്. എന്റെ കൂടെ നടന്ന സഹപ്രവർത്തകരുടെ സ്നേഹമുണ്ട്.

എന്നാൽ, ഇത്രയും കാലം മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ഓടിനടന്ന ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കൽ എങ്കിലും എനിക്കുവേണ്ടി കുറച്ചുസമയം മാറ്റിവയ്ക്കേണ്ടതല്ലേ എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ ഇതുവരെ നടന്ന വഴികൾ എളുപ്പമുള്ളവയായിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും കഴിയുന്നത്ര ആത്മാർത്ഥതയോടെ മുന്നോട്ടുപോകാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഇനി എനിക്ക് വേണ്ടത് വലിയ സ്ഥാനങ്ങളോ അംഗീകാരങ്ങളോ അല്ല.

ഞാൻ വിശ്വസിച്ച ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിലനിൽക്കണം. ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് കെട്ടിപ്പടുത്ത പ്രസ്ഥാനം തകരാതെ മുന്നോട്ടുപോകണം. നീതി പ്രതീക്ഷിച്ച് അതിന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തുന്ന ഒരാൾക്കും നിരാശയോടെ മടങ്ങേണ്ടിവരരുത്.

അത്രമാത്രമാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം.

❤️ ഞാൻ മാറിനിന്നാലും നിങ്ങളിൽ ഒരാളായി ഞാനുണ്ടാകും…

സംഘടനയുടെ ഔദ്യോഗിക നേതൃത്വത്തിൽനിന്ന് മാറിനിൽക്കേണ്ടിവന്നാലും സംഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ നിങ്ങളിലൊരാളായി എന്റെ സാന്നിധ്യമുണ്ടാകും.

എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിനുവേണ്ടി മാറ്റിവച്ചിട്ടുള്ളതിനാൽ, ഇതിൽനിന്ന് മനസ്സുകൊണ്ട് പൂർണമായി അകന്നുനിൽക്കാൻ എനിക്ക് ഒരിക്കലും കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

എന്നാൽ ഒരു കാര്യം നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം.

ഈ പ്രസ്ഥാനത്തെ ഇനിയും മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകേണ്ടത് ഒരാളുടെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്വമല്ല. എന്റെ അധ്വാനവും ത്യാഗവും മാത്രംകൊണ്ട് ഈ സംഘടനയ്ക്ക് ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കാനാവില്ല.

നിങ്ങളോരോരുത്തരും ഇതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കണം.

കഴിഞ്ഞുപോയ വർഷങ്ങളിൽ ഞാൻ എന്റെ കഴിവിന്റെ പരമാവധി ചെയ്തു. ഇനി ഈ പ്രസ്ഥാനത്തെ അടുത്ത തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്.

കഴിഞ്ഞ തവണ നാം ഒരുമിച്ചുനിന്ന് ഈ സംഘടനയെ ജനമനസ്സുകളിലേക്കും ഉദ്യോഗസ്ഥരിലേക്കും കേരള പോലീസിലേക്കും എത്തിക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ ഈ സമ്മേളനത്തിലൂടെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കണം.

നീതിക്കുവേണ്ടി നിലവിളിക്കുന്നവരുടെ ശബ്ദമായി HRPM മാറണം. അർഹമായ അവകാശങ്ങൾ ലഭിക്കാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ ആശ്രയമായി ഈ പ്രസ്ഥാനം നിലനിൽക്കണം.

അതിനായി നിങ്ങളുടെ ആത്മാർത്ഥമായ സഹകരണം എനിക്ക് ആവശ്യമാണ്.

നിങ്ങൾ അത് ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

 ഒടുവിൽ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരങ്ങളോട്…

ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് മനുഷ്യരെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ചിലർ എന്നോടൊപ്പം നടന്നു. ചിലർ പാതിവഴിയിൽ പിരിഞ്ഞുപോയി. ചിലർ എന്നെ മനസ്സിലാക്കി. ചിലർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.

എന്നാൽ, ആരോടും പകയുമായി ജീവിതത്തിന്റെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ മുന്നോട്ടുപോകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചവരോടുപോലും എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഇത്രമാത്രമാണ്: നമുക്ക് അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടാകാം. പക്ഷേ നാം വിശ്വസിച്ച നല്ല ലക്ഷ്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കരുത്.

നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ തർക്കങ്ങൾക്കപ്പുറം നമ്മെ വിശ്വസിച്ച് കാത്തിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരുണ്ട്. അവരുടെ പ്രതീക്ഷകൾ തകരാൻ അനുവദിക്കരുത്.

ഞാൻ നാളെ ഈ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് മാറിനിന്നാലും, നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തെ നെഞ്ചോടുചേർത്തുപിടിക്കണം.
കാരണം, ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം അവസാനിക്കാം; ഒരു മനുഷ്യന്റെ പൊതുപ്രവർത്തനം അവസാനിക്കാം; എന്നാൽ, മനുഷ്യർക്കുവേണ്ടി അയാൾ തെളിച്ചുവച്ച പ്രതീക്ഷയുടെ വെളിച്ചം അണയാൻ പാടില്ല.

എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ചോദിക്കാനുള്ളത് സ്ഥാനമോ അംഗീകാരമോ അല്ല.

ഞാൻ ഇത്രയും കാലം കഷ്ടപ്പെട്ട് വളർത്തിയെടുത്ത ഈ സംഘടനയെ നിങ്ങൾ കൈവിടരുത്.

നമ്മുടെ പ്രസ്ഥാനത്തെ സ്നേഹിക്കുക. പരസ്പരം വിശ്വസിക്കുക. അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടായാലും ഒരുമിച്ചുനിൽക്കുക. നീതിക്കും മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കും വേണ്ടി നമുക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് ദൂരം മുന്നോട്ടുപോകാനുണ്ട്.

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് ലഭിക്കാതെപോയ പല സന്തോഷങ്ങളും നിങ്ങളിലൂടെ ഈ പ്രസ്ഥാനം നേടുന്നതിൽ ഞാൻ സന്തോഷം കണ്ടെത്തും.

ഒരിക്കൽ ഞാൻ പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ ജോൺസൺ പുല്ലുത്തി മാറിനിന്നെങ്കിലും അയാൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് വളർത്തിയ പ്രസ്ഥാനം ഞങ്ങൾ കൈവിടാതെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയി എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അഭിമാനത്തോടെ പറയാൻ കഴിയണം.

അതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അംഗീകാരം.

അതിനപ്പുറം എനിക്ക് മറ്റൊന്നും വേണ്ട.

എന്റെ ജീവിതയാത്രയിൽ എന്നോടൊപ്പം നിന്ന എല്ലാവർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി.

എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയവർക്കും പിന്തുണച്ചവർക്കും എന്റെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തിത്തന്നവർക്കും, എന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന് ആശ്വാസം ലഭിച്ചവർക്കും, ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിനുവേണ്ടി സമയവും അധ്വാനവും നൽകിയ ഓരോരുത്തർക്കും എന്റെ ഹൃദയത്തിലെ സ്നേഹവും ബഹുമാനവും എക്കാലത്തുമുണ്ടാകും

ഒരുപക്ഷേ  ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം നടന്ന വഴികൾക്ക് ഒരിക്കൽ അവസാനമുണ്ടായേക്കാം. പക്ഷേ നിങ്ങളോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹത്തിനും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തോടുള്ള എന്റെ ആത്മബന്ധത്തിനും അവസാനമുണ്ടാകില്ല.

എന്റെ സഹോദരങ്ങളേ  ഈ സമ്മേളനം നമ്മുടെ വിജയമാകട്ടെ. ഈ പ്രസ്ഥാനം നമ്മുടെ അഭിമാനമാകട്ടെ. നമ്മൾ ഒരുമിച്ചുനിന്ന് നീതിക്കുവേണ്ടി ഉയർത്തിയ ശബ്ദം വരും തലമുറകൾക്കും കരുത്താകട്ടെ.

എന്റെ ജീവിതംകൊണ്ട് ഞാൻ ചെയ്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിഫലം ഈ പ്രസ്ഥാനം തകരാതെ നിങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നതായിരിക്കും.

സ്നേഹത്തോടെ,
വേദനയോടെയെങ്കിലും പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ…
ഇതുവരെ എന്നോട് സഹകരിച്ചഎല്ലാവരോടും
നന്ദിയും എന്നിൽ നിന്ന് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പ്രയാസങ്ങൾ നേരിട്ടവരുണ്ടെങ്കിൽ
അവരോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് …………..
ജോൺസൺ പുല്ലുത്തി
Humanistic Rights Protection Movement (HRPM)