പ്രിയപ്പെട്ടവരെ,
എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നേരിട്ട് അനുഭവിച്ച ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാണ് ഞാൻ ഇവിടെ പങ്കുവെക്കുന്നത്. ഇത് ആരെയെങ്കിലും കുറ്റപ്പെടുത്താനോ അപമാനിക്കാനോ വേണ്ടിയല്ല. മറിച്ച്, മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ സത്യാവസ്ഥയെ കുറിച്ച് നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ചിന്തിക്കാനാണ് ഈ കുറിപ്പ്.
ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ പലരെയും വിശ്വസിക്കും. സ്നേഹിക്കും. ഹൃദയം തുറന്ന് ചേർത്ത് പിടിക്കും. ചിലർ നമ്മുടെ ആത്മാർത്ഥത മനസ്സിലാക്കി അതിനെ ബഹുമാനിക്കും. എന്നാൽ ചിലർ അതേ ആത്മാർത്ഥതയെ തന്നെ സ്വന്തം സ്വാർത്ഥലാഭത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും ജീവിതത്തിൽ കാണേണ്ടി വരും.
എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ പാലിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരാളാണ്. നീതിയുടെ വഴിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, ആരോടും വൈരാഗ്യമില്ലാതെ, ജാതി–മത വ്യത്യാസങ്ങളില്ലാതെ മനുഷ്യരെ സഹജീവികളായി കാണുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത്.
പക്ഷേ, ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിശ്വസിച്ച ചിലർ പിന്നീട് എന്നെ തന്നെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും അതിന്റെ നേട്ടങ്ങളുടെയും ഗുണഫലങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരെയും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കി ഞാൻ അകന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ, അതുവരെ സ്നേഹത്തോടെ സമീപിച്ചിരുന്ന ചിലർ തന്നെ എനിക്ക് എതിരാളികളായി മാറുന്നതും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു.
അവർക്കു മുൻപ് ലഭിച്ച സഹായങ്ങളും സ്നേഹവും പിന്തുണയും അവർ മറന്നുപോയി. എന്നിരുന്നാലും, എനിക്ക് ആരോടും ശത്രുതയില്ല. കാരണം മനുഷ്യർ പലവിധമാണ്. പലരും മറ്റൊരാളുടെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിച്ച് തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാം. ചിലപ്പോൾ നിരപരാധികളായ ആളുകളെക്കുറിച്ച് തെറ്റായ അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയേണ്ട സാഹചര്യം പോലും വരാം. അത് അവരുടെ ദുഷ്ടത കൊണ്ടല്ല, പലപ്പോഴും അവരുടെ ചുറ്റുപാടുകളുടെ സ്വാധീനവും സ്വാർത്ഥതയും കൊണ്ടാണ്.
എന്നാൽ ഒരു കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു — ആത്മാർത്ഥതയോടെ ചെയ്യുന്ന സൽപ്രവർത്തനങ്ങളെ തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ ഒരിക്കലും പൂർണ്ണ സമാധാനം നേടുകയില്ല.
ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയം വേദനിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ എളുപ്പമാണ്. പക്ഷേ ആ മുറിവ് മായ്ക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല. ചില വേദനകൾ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള അറകളിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെടും. പുറത്തേക്ക് ഒന്നും പറയാതെ ജീവിച്ചാലും, ആ മുറിവുകൾ ഒരു തീക്കനൽ പോലെ ഉള്ളിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
ഒരു നിരപരാധിയെ അപമാനിക്കുകയും, അവനെ ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുകയും, അവന്റെ സത്യസന്ധതയെ സംശയിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് വെറും ഒരു സംഭവമായി അവസാനിക്കില്ല. ആ വേദന ഒരു മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിൽ പതിഞ്ഞുപോകും. പിന്നീട് എത്ര പ്രാർത്ഥിച്ചാലും, എത്ര ദാനധർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താലും, മനസ്സിൽ കുറ്റബോധം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം സമാധാനം പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കില്ല.
അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത് —
നമ്മൾ ആരെയെങ്കിലും വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവരോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം.
മനുഷ്യഹൃദയത്തിലെ മുറിവുകൾ ഉണക്കാൻ കഴിയുക മുറിവേൽപ്പിച്ചവർക്കാണ്.
ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നത് ബലഹീനതയല്ല; അതൊരു മഹത്തായ ആത്മബോധമാണ്.
ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് മനുഷ്യർ തമ്മിൽ കൂടുതൽ അകന്നുപോകുകയാണ്. അപവാദങ്ങളും തെറ്റിദ്ധാരണകളും സ്വാർത്ഥതകളും ബന്ധങ്ങളെ തകർക്കുന്നു. മറ്റൊരാളുടെ വാക്കുകൾ മാത്രം കേട്ട് ഒരു മനുഷ്യനെ വിധിക്കുന്ന പ്രവണതയും വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ സത്യം തിരിച്ചറിയാതെ ഒരാളെ ക്രൂശിക്കുന്നത് വലിയ അനീതിയാണ്.
ആയതിനാൽ ഞാൻ എല്ലാവരോടും അപേക്ഷിക്കുന്നത് ഇതാണ്:
പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുക.
ബഹുമാനിക്കുക.
അറിയാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്.
വഞ്ചിക്കരുത്.
ഒറ്റപ്പെടുത്തരുത്.
മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സിൽ മായാത്ത മുറിവുകൾ ഉണ്ടാക്കരുത്.
കാരണം ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ നമ്മെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പിന്തുടരുന്നത് നമ്മുടെ സമ്പത്തോ പ്രശസ്തിയോ അല്ല — നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ സൃഷ്ടിച്ച മുറിവുകളോ സ്നേഹമോ ആയിരിക്കും.
നമ്മൾ ആരുടെയെങ്കിലും മനസ്സിൽ വേദനയായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഓരോരുത്തരും സ്വയം ചോദിക്കണം. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഇന്നുതന്നെ ആ മുറിവുകൾ സ്നേഹത്താലും ക്ഷമയാലും സത്യസന്ധതയാലും പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.
മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ദൈവത്തിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ വഴി തുറക്കുന്നത്.
എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ചില ദുരനുഭവങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയ സത്യങ്ങളാണ് ഈ വരികൾ. ഇത് വായിക്കുന്ന ഒരാൾക്കെങ്കിലും സ്വയം തിരുത്താനും, നീതിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും വഴിയിലേക്ക് മടങ്ങിവരാനും പ്രചോദനമാകുന്നുവെങ്കിൽ, അതാണ് ഈ കുറിപ്പിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അർത്ഥം.
മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ദൈവത്തിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ വഴി തുറക്കുന്നത്.
എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ചില ദുരനുഭവങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയ സത്യങ്ങളാണ് ഈ വരികൾ. ഇത് വായിക്കുന്ന ഒരാൾക്കെങ്കിലും സ്വയം തിരുത്താനും നീതിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും വഴിയിലേക്ക് മടങ്ങിവരാനും പ്രചോദനമാകുന്നുവെങ്കിൽ, അതാണ് ഈ കുറിപ്പിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അർത്ഥമെന്ന
വിശ്വാസത്തോടെ.
ജോൺസൺ പുല്ലുത്തി
മനുഷ്യവകാശ പ്രവർത്തകൻ