ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിൽ പീഡനത്തിനിരയാകുന്ന സ്ത്രീകളെ മാധ്യമങ്ങളും പൊതുസമൂഹവും പലപ്പോഴും ഇര എന്നും അതിജീവിത എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഉപരിതലത്തിൽ ഈ പദങ്ങൾ സഹാനുഭൂതി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയാലും ആഴത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ ഇവ സ്ത്രീകളെ സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് നിർത്തുന്ന അവരെ ഒരു വിഭാഗം ആയി അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന പദങ്ങളായി മാറുന്നു.
ഭാഷ വെറും ആശയവിനിമയമല്ല; അത് ചിന്തയെയും സമീപനങ്ങളെയും നിർണ്ണയിക്കുന്ന ശക്തിയാണ്. അതിനാൽ ഈ പദപ്രയോഗങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാമൂഹിക ഫലങ്ങൾ ഗൗരവമായി വിലയിരുത്തേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
ഇര എന്ന പദം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അപമാനബോധം
ഇര എന്ന പദം ഒരാളെ പൂർണ്ണമായും ദുർബലനായി സഹായം തേടേണ്ടവളായി സംഭവത്തിന്റെ ഭാരം ചുമന്നുകൊണ്ട് ജീവിതം മുഴുവൻ മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടവളായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
ഈ വിശേഷണം സ്ത്രീയുടെ വ്യക്തിത്വത്തെയും ആത്മവിശ്വാസത്തെയും മായ്ച്ചുകളയുന്നു. അവൾ നേരിട്ട ക്രൂരതയെ സമൂഹം അപലപിക്കേണ്ടതിനുപകരം, അവളുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ തന്നെ ആ അനുഭവത്തിലേക്ക് ചുരുക്കി നിർത്തുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഇതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്നത്.
അതിജീവിത പോസിറ്റീവായി തോന്നുന്നുവെങ്കിലും…
അതിജീവിത എന്ന പദം ഇര എന്നതിനേക്കാൾ ശക്തിയും പ്രത്യാശയും സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നാം. എങ്കിലും ഇതും സ്ത്രീയെ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭവത്തിന്റെ പേരിൽ മാത്രം തിരിച്ചറിയുന്ന സമീപനമാണ് തുടരുന്നത്.
അവൾ അതിജീവിച്ചു എന്ന വിശേഷണം. അവൾ എല്ലാം മറികടന്ന് സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയിരിക്കണം എന്ന ഒരു അപ്രഖ്യാപിത സാമൂഹിക പ്രതീക്ഷയും ചുമത്തുന്നു. വേദനയും ഭീതിയും മാനസിക ആഘാതങ്ങളും ഇപ്പോഴും അവളെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടാവാമെന്ന സത്യം ഇതിലൂടെ മറയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
ഭാഷ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാമൂഹിക അകലം
ഇത്തരം പദങ്ങൾ സ്ത്രീകളെ നമ്മളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തരായവർ എന്ന നിലയിൽ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അവൾ ഒരു സഹോദരിയെന്നോ അയൽവാസിയെന്നോ സഹപ്രവർത്തകയെന്നോ ഉള്ള സാധാരണ സാമൂഹിക തിരിച്ചറിയലുകളിൽ നിന്ന് മാറി ഒരു കേസ്’ ഒരു സംഭവം ഒരു കഥ ആയി ചുരുക്കപ്പെടുന്നു.
ഇത് അവരെ അനാവശ്യമായ കനിവിന്റെയും കൗതുകത്തിന്റെയും ലക്ഷ്യമാക്കുകയും ചിലപ്പോൾ മൗനമായ കുറ്റപ്പെടുത്തലിലേക്കും നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആവശ്യമായത് കരുണയുള്ള മനുഷ്യഭാഷ
പീഡനത്തിനിരയായ സ്ത്രീകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുമ്പോൾ അവരെ പ്രത്യേക പദങ്ങളിലൂടെ വേർതിരിക്കുന്നതിനുപകരം മനുഷ്യരായി നമ്മുടെ സഹോദരിമാരായി സമൂഹത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ അംഗങ്ങളായി കാണാനുള്ള ഭാഷയാണ് ആവശ്യമായത്.
അവൾക്ക് നീതി ഉറപ്പാക്കുക സുരക്ഷിതത്വം നൽകുക മാനസിക പിന്തുണ നൽകുക ഇതെല്ലാം ഭാഷയുടെ പരിധി കടന്നുള്ള പ്രവർത്തികളാണ്.
എന്നാൽ ആ പ്രവർത്തികൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നത് ശരിയായ ഭാഷയിലൂടെയാണ്.
ഉപസംഹാരം
സ്ത്രീകളെ ഇരയോ അതിജീവിതയോ എന്ന പദങ്ങളിൽ പൂട്ടി നിർത്തുന്നതിന് പകരം അവരെ അവരുടെ മുഴുവൻ വ്യക്തിത്വത്തോടെയും ജീവിതത്തോടെയും കൂടി അംഗീകരിക്കുകയാണ് ഒരു മനുഷ്യാവകാശബോധമുള്ള സമൂഹത്തിന്റെ അടയാളം.
പീഡനം അവളുടെ തിരിച്ചറിയൽ അല്ല അത് അവൾ നേരിട്ട ഒരു കുറ്റകൃത്യമാണ്. അവൾ നമ്മുടെ സഹോദരിയാണ് . അവളെ അങ്ങനെ തന്നെ വിളിക്കാനും കാണാനും നമ്മൾ പഠിക്കണം.
Published :
JohnsonPulluthi
Chairman
Humanistic Rights Protection Movement (HRPM)
26/12/2025
